ΚΕΡΗΝΕΙΑ

 

ΜΙΑ ΠΤΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗ ΚΥΠΡΟ

 

Σήμερα 10/05/2003  έχω εκπληρώσει ένα τάμα , ένα χρέος, ένα όνειρο.  

πρωί πρωί περάσαμε το οδόφραγμα στο κέντρο της Λευκωσίας που παραμένει το μόνο σημείο επαφής με τα κατεχόμενα πριν μας πιάσουν οι ουρές του κόσμου των προσφύγων που περιμένουν να πάνε να δουν  τα μέρη , τα σπίτια και τις περιουσίες τους που τώρα σφετερίζονται άλλοι.Κι μόνο το γεγονός ότι γράφω αυτές τις γραμμές δεν ξέρω αν ποτέ μου γυρίσει μπούμερανκ.Πήραμε το νερό από τις ελεύθερες περιοχές για να μην δώσουμε λεφτά σε σφετεριστές των περιουσιών μας και στον κατακτητή.Και (για όσους δεν το ξέρουν το ηλεκτρικό που έχουν στα κατεχόμενα στέλνετε δωρεάν από εμάς και από αυτό παίρνει και ο τούρκικος στρατός.Άντε τώρα να βρεις άκρη.)Περάσαμε δείχνοντας τα διαβατήρια μας(ντρέπομαι γι' αυτό.Σαν να περνάς σε άλλη χώρα.εκεί μας περίμενε ο φίλος παραπεντίστας από την άλλη πλευρά.Νά' ναι καλά ο άνθρωπος μας βοήθησε όπως θα μας βοηθούσε κάθε φίλος που γνωριζόμαστε από χρόνια και όμως πρώτη τον έβλεπα μπροστά μου. Η  αγάπη μας για το παραπέντε(αλεξίπτωτο πλαγιάς) μας είχε φέρει κοντά και αρχίσαμε την αλληλογραφία μέσω email πριν λίγους μήνες.Εδώ αρχίζει  και η περιδιάβαση στην κατεχόμενη γη.

Να ζούμε τόσο κοντά στον Πενταδάκτυλο, και συνάμα να μην μπορείς να πας. Από το 1974 που είναι σκλαβωμένος κανένας  Έλληνας η Ελληνοκύπριος δεν τον επισκεπτόταν. Το κάστρο του Αγίου Ιλαρίωνα φέρνει στην μνήμη τις μάχες  που έγιναν στην τούρκικη εισβολή στην Κύπρο. Φέρνει στο μυαλό μας και  πίκρες πολλές. Είναι οι σκοτωμένοι, οι αγνοούμενοι και η μεγαλύτερη προδοσία που έγινε ποτέ με θύμα την Κύπρο.

Το τάμα και το χρέος ήταν να είχα  την τιμή να είμαι από τους πρώτους που θα έβαζαν ένα λουλούδι  στη μνήμη όσων άδικα χάθηκαν εκεί για την δική μας τιμή και ελευθερία, μια κίτρινη κορδέλα σύμβολο τον αγνοούμενων απανταχού της γης και το όνειρο ήταν να κάνω την πρώτη πτήση που έκανε ποτέ Έλληνας από το 1974 με οποιοδήποτε ιπτάμενο μέσο. Εκεί που τα ελληνικά φτερά άργησαν να φτάσουν, (βλέπε χούντα και προδοσία) . Τα συναισθήματα ανάμεικτα, από χαρά, αγωνία, θυμό, ικανοποίηση. Ένα μείγμα συναισθημάτων. Ότι και να πω είναι λίγα, ευχαριστώ τον φίλο Τουρκοκύπριο που με βοήθησε σε αυτή την προσπάθεια και την κατανόηση που έδειξε. Tο ρίσκο μεγάλο αφού παντού η περιοχή του πενταδάκτυλου είναι στρατιωτική περιοχή και υψηλού κινδύνου. Γνώριζα τον κίνδυνο. Η επιθυμία μεγαλύτερη όμως.

Βρήκαμε το σημείο απογείωσης και στα γρήγορα ο φίλος Κυριάκος από τους αιωροπτεριστές του σωματείου μας που με συνόδευσε με τον φίλο Τουρκοκύπριο ήθελε να απαθανατίσουμε την στιγμή. Βγάλαμε για την ιστορία μερικές φωτογραφίες και ίσως από τις σπάνιες που κυπριακή σημαία εμφανίζετε στους κυπριακούς κατεχόμενους αιθέρες. Μια μικρή κυπριακή σημαία ραμμένη μόνιμα στην στολή μου. Η αγωνία στο αποκορύφωμα και οι εικόνες ομορφιάς του τοπίου περνούσαν από τα μάτια μου συνεχώς. Ο άνεμος πολύ πλάγιος αλλά ίσως να μην ξανάχα την ευκαιρία έτσι έπρεπε να έκανα μια καθαρή απογείωση χωρίς προβλήματα. Περίμενα λοιπόν την κατάλληλη στιγμή με τα λιγότερα προβλήματα από πλευράς κατεύθυνσης ανέμου και έφυγα. Το δυναμικό αδύνατο πολύ αλλά ρουφούσα συνεχώς εικόνες, εκεί που έγιναν όλες οι μάχες και κυρίως οι πρώτες. Δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ στην πτήση. Έχανα συνεχώς ύψος και πήρα τον δρόμο για την προσγείωση κοντά στον παραλιακό οπού εκεί κοντά έκαναν οι Τούρκοι την απόβαση. Την ανθοδέσμη την είχα  μαζί μου αλλά που μυαλό να την αφήσω από ψηλά όπως ήταν το σχέδιο. Τσουλήθρα λοιπόν μου βγήκε η πτήση αλλά δεν είχε αυτό σημασία. Σημασία είχε ότι φτερό ελληνικό πετούσε στον κατεχόμενο ουρανό. Κοιτούσα συνεχώς κάτω μήπως και τρέχουν κάποιοι ξοπίσω μου, μα όμως κανείς δεν πήρε είδηση. Tο τοπίο γνώριμο, προσγείωση σε ένα χωράφι με ελιές. Tο πρώτο πράγμα που έκανα ήταν  η κατάθεση των λουλουδιών στον κορμό μιας κυπριακής ελιάς. Εκεί που ποιος ξέρει, πόσα είδε και άκουσε. Ίσως να άκουσε κάτι ,  πως χάθηκαν τόσοι άνθρωποι.

Ποιος ξέρει, ίσως δεν μάθουμε ποτέ ...

ilarion2.jpg (28856 bytes)ilarion3.jpg (37340 bytes)ilarion4.jpg (26418 bytes)karmi.jpg (33606 bytes)

kerinia apo aeros.JPG (31902 bytes)kerinia apo aeros2.jpg (154850 bytes)kerinia apo aeros3.jpg (26024 bytes)kerinia apo aeros4.jpg (26620 bytes)

nikos+kiriakos.jpg (31842 bytes)pict0018.jpg (37898 bytes)pict0019.jpg (35175 bytes)

Σύντομα  ακολουθούν και άλλες  και ελπίζω νάνε η τελευταία φορά που πετάμε με αυτές τις συνθήκες. 

Όσο άφορα την πτήση το υψόμετρο είναι περίπου 800+ μέτρα από την θάλασσα και προσγείωση σχεδόν στην παραλία.Η τσουλήθρα  κρατάει σχεδόν 15-20 λεπτά και η πτήση με θερμικά μόνο να την φαντάζομαι για την ώρα ομως η οροσειρά του πενταδακτύλου έχει μήκος 40-50 χιλιόμετρα

 

Click to go to the top

 

 

 

 

 

[Flying Sites] [Gallery] [Weather] [Maps] [Paragliding Equipment] [News] [Home] [Contact Us]

2002 Cyprus Paragliding Online. All Rights Reserved.

Created and Maintained by B.O. Advertising & Design